Μικρό αφιέρωμα του Ιδρύματος στον Έλληνα ποιητή Ιάσονα Ανυπόφορο (195.. - )

.

ΠΟΔΙ ΓΥΜΝΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Γλυκιά μου Μάνα.

Πατέρα καλέ.

Πόδι γυμνό τ’ Απρίλη και

Βρεμμένη

Πάνα

Πα στα γλυκάρμυρα νερά!

Ι. Ανυπόφορος (Μικρό Γυμνό μου Πόδι Α) - 1974

.

(Με την οικογένειά μου στα θαλάσσια μπάνια μας στα Καμμένα Βούρλα. Εγώ στη μέση με το καπελίνο)

.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΕ

Υπήρξα αντάρτης από μικρό παιδί. Ατίθαση ψυχή! Αίμα καυτό στις φλέβες μου 

έτρεξε και να: Έφυγα για το φτωχό Παρίσι, φτωχό παιδί μ’ ένα δισάκι.

Με πόδι γυμνό αγκαλιά με την κόκκινη σημαία, με την αγάπη και

τη νιότη.

Υπήρξα πρωτοπόρος στο Μάη του ΄68. Εδώ με τον κόκκινο Ντάνι βρίζουμε τους 

σιδερόφραχτους φονιάδες του ΝτεΓκωλ.

.

Χρόνια περίμενα να πέσ’ η μαύρη Χούντα στην πατρίδα.

Κι έπειτα, όταν ήταν καλά, εγύρισα να αρχίσω μαζί με τους άλλους τη μεγάλη 

επανάσταση τώρα που ωρίμαζ’ ο καιρός της.

Εδώ με το γλυκό μου το Χρήστο τον Παπουτσή περπατούμε με τον τότε υφυπουργό Παιδείας όξω από το Πολυτεχνείο. Γιατί αν κάτι μάθαμε εμείς είναι πως η πραγματική επανάσταση είναι όταν ο οχτρός έχει πέσει και δεν απειλεί τη ζωή μας! Τι κρίμα που δεν το ξεύρανε κι εκείνοι που μέσα στο Πολυτεχνείο ήσαν το Νοέμβρη του ‘73! Στη μνήμη μου τους φυλάγω. Ευτυχώς που κείνοι θυσιαστήκανε για να κάμω εγώ την αληθινότερη επανάσταση!

(Ιάσονας Ανυπόφορος και Χρήστος Παπουτσής με τον υφυπουργό Παιδείας)

.

Έπειτα, ανάσταση γίνηκε, άλλαξ’ ο καιρός κι ανέβηκε ο πράσινος ο ήλιος! Ανέτειλες Ήλιε! Κι ήρθ’ ο Αντρέας ο καλός κι η γλυκιά Μελίνα μου κι αποκαταστήσαν ούλους εμάς που αγώνα κάμαμε, που κάμαμε την καλή την επανάσταση εκείνη πο’ γινε μετά την κανονικιά.

Κι εδώ, στην Πολιτιστική Πρωτεύουσα Αθήνα, επήρα και την πρώτη μου επιχορήγηση. Γιατί, τότενες κάμαμε τον αγώνα για να δώνει η πολιτεία χρήμα καλό και τίμιο στην Τέχνη!

(με τη Μελίνα και τον Ανδρέα Παπανδρέου στην Ακρόπολη)

.

Καλλιτέχνες πολλοί με τιμήσανε έκτοτε! Και πήραν τα ποίηματά μου και τα ‘κάμαν τραγούδια πικρά για το στόμα του λαού. Ο λαός, όμως, δεν κατάλαβε το διαμάντι του λόγου μου! Αχάριστε λαέ κι αμόρφωτε, πώς έχεις μείνει τόσο βλάκας μετά από το έργο μας!

Ευτυχώς, όμως, μουσουργοί καλοί, σαν τον γλυκό μου Θάνο, μου κάμανε και δίσκο και, νά’ ναι καλα, ακόμα εισπράττω από την ΑΕΠΙ ένα κομμάτι ψωμί κι ένα σπιτάκι στη Μύκονο…

(φωτό με Θάνο Μικρούτσικο σε συναυλία του έργου του Πόδι Πολύ Γυμνό ΚΖ’ πάνω στη μποίησή μου)

.

Και τα μικρά αγόρια και κορίτσα, αγάπησα, όσο σχεδόν το μεγαλείο του εαυτού μου. Παιδιά δεν έκαμα αλλά, έγραψα βιβλία πολλά και καλά για τα γλυκά μου. Εδώ με το Χρήστο το Ζαχοπουλο στην ελληνική αποστολή σε ένα από τα χιλιάδες φεστιβάλ παιδικού βιβλίου στα οποία ταξίδεψα με έξοδα του κράτους για τη ντέχνη, την λέξη και την αγάπη!

(Με το Χρήστο το Ζαχόπουλο στην έκθεση της Μπολώνιας)

.

Ο πολιτισμός γίνηκε τ’όχημα για φως γλύκο τ’ Απρίλη και πόδι γυμνό! Και το γυμνό πόδι γίνηκε χέρι γυμνό, παλάμη στραμμένη κι όνειρο! Και επανάσταση και αγάπη! Όλοι μαζί να ορμήσουμε και να ρίξουμε κάτου τη χούντα τους! Να πάμε χέρι - χέρι, βάνοντας μπροστά τα μικρά αγόρια και κορίτσια, για να καταχτήσουμε πιο μεγάλη πατρίδα, πιο μεγάλη αγάπη και πιο μεγάλη επιχορήγηση!

(αγαναχτώ μαζί με τα αγανακτισμένα αγόρια και κορίτσια μου)

.

ΑΓΑΝΑΧΤΩ Ε’

Γιατί τούτη είναι

η ώρα η καλή

με πόδι γυμνό τ’ Απρίλη τον αγώνα,

να κάμετε νιοι και νιες

για μας

για την αγάπη μας

και για τον εαυτό μας!

Ι. Ανυπόφορος